ناکارامدی های شورای عالی صلح
باوجود گذشت ماهها از تشکیل شورای عالی صلح توسط رئیس جمهور کرزی این شورا تاکنون نه تنها هیچ دستاوردی نداشته و کوچکترین اقدامی موثری هم در ارتباط با آشتی ملی در کارنامه خود به ثبت نرسانیده است. بلکه عالی ترین مقام شورای عالی صلح نیز توسط گروه طالبان درسال گذشته به قتل رسید.
با این وجود رئیس جمهور کرزی هنوز برتداوم این شورا مجدانه پافشاری نموده و شورای عالی صلح را تنها مرجع باصلاحیت ، در امر گفتگو های صلح و آشتی ملی عنوان میدارد.
اما آنچه که هویدا است شورای عالی صلح نه تنها در روند گفتگو با برادران ناراضی آقای کرزی موفق نخواهند بود، بلکه تازمانیکه که یک مکانیزم جدید و موثر برای آشتی ملی تعریف و بازخوانی نگردد هیچ نقطه عطفی برای بازشدن این مشکل وجود نخواهد داشت.
آنچه که مسلم است نقش پاکستان در روند صلح و آشتی با طالبان به همان میزان دارای اهمیت می باشد که تاثیر گذاری اسلام آباد در به وجود آوردن پدیده بنام طالب. بنابراین تازمانیکه که پاکستان نخواهد برسر میز مذاکره با حکومت افغانستان حاضر شود، هیچ یک از رهبران طالبان حاضر به کنار گذاشتن سلاح خود در مقابل حکومت آقای کرزی نخواهند شد.
بنابراین اولویت اول حکومت افغانستان به عنوان طرف اصلی این معضل باید گفتگو با اسلام آباد باشد نه مذاکره با طالبان و شورشیانی که هیچ گونه اراده ی بجز خواسته های پاکستان ندارد.جانب افغانستان با درنظر داشت موقعیت پاکستان و اشتراکات مرزی با این کشور باید بدنبال راههای بگردد، تا هم منافع کشور درآن تامین گردیده و هم اینکه حساسیت و بد بینی های پاکستان نسبت به گفتگو های صلح کاهش یابد.
در مرحله دوم حکومت آقای کرزی باید دیدگاه اتنیکی خود نسبت به طالبان را تغییر داده و این گروه تروریستی را صرفا به عنوان یک پدیده شورشگر و مخل امنیت در جامعه افغانستان قلمداد کنند ، نه به عنوان برادران ناراضی، تازمانیکه که حکومت افغانستان از در التماس بااین گروه وارد گفتگو گردد راه به جای نخواهد برد.
مورد بعدی که برای حل این معضل موثر به نظر می رسد تغییر دیدگاه جامعه جهانی نسبت به شورشیان طالب می باشد ، پاکستان درطول ده سال گذشته با فریب افکار جامعه جهانی نسبت به طالبان این گروه را از مقوله تروریسم و القاعده جدا ساخته و تلاش نموده است تا تروریستان طالب را به عنوان چهره های مخالف حکومت افغانستان معرفی نماید، نه به عنوان اعضای لاینفک القاعده در افغانستان و پاکستان ، بنابراین حکومت باید تلاش نماید تا جامعه جهانی را بقبولاند که طالبان همان شاخه افغانی القاعده هستند که خواستار امارت اسلامی واحد در جغرافیایی کشور های اسلامی می باشند نه گروه مخالف دولت افغانستان. همین باور طالبانی باعث گردیده تا افغانستان در طول ده سال گذشته مرکز ثقل امارت طالبانی گشته و ترور و تروریسم درآن به بالاترین حد فعالیت خود جلوه گر گردد. براین اساس جامعه جهانی و هم پیمانان استراتژیک افغانستان باید بر پاکستان فشار وارد نموده و حمایت بی دریغ این کشور را از مخالفین حکومت افغانستان دورساخته ،و بستر های مناسب گفتگو با مخالفین دولت را آماده سازد.
زمانیکه طالبان حمایت بیرونی خود را ازدست داده و در داخل افغانستان هم به عنوان یک گروه تروریستی و عضو شبکه القاعده معرفی گردد ، آن زمان است که این گروه خود به خود تحت فشار های روانی و فیزیکی قرار گرفته وروحیه شورشگری و ترور درآنها تقلیل خواهند یافت.
بناٌ تشکیل و ادامه کار نهادی، بنام شورای عالی صلح تازمانی که خواسته های بالا بطور دقیق و حساب شده مورد بررسی قرار نگیرد نه تنها موثر نخواهد بود، بلکه ضعف و ناتوانی این نهاد درمقابل شورشیان مسلح بیشتر سبب تقویت روحیه شورشگری آنان خواهد گردید. همان طورکه اسماعیل قاسمیار مشاور روابط بین الملل شورای عالی صلح دریک نشست پرسش و پاسخ دریکی از دانشگاههای خصوصی کشور اعتراف نمود، که این شورا تاکنون موفق به گفتگوهای مستقیم باسران طالبان نگردیده و گروه طالبان حاضر به نشست دوجانبه با این شورا نشده است.
همچنین کشته شدن رئیس اسبق شورای عالی صلح دریک حمله انتحاری سال گذشته توسط گروه طالبان، خود دهن کجی مستقیم این گروه به حکومت افغانستان و شورای عالی صلح می باشد ، که روشن می سازد طالبان با شرایط فعلی حکومت افغانستان هرگز حاضر به مذاکره و گفتگو نخواهندشد.
سلام باتشکرازینکه مارابه عنوان سنگ صبورتان انتخاب نموديد امیدوارم که بتوانم سنگ صبوردلهای پاک وبی آلایش شما دوستان باشم .